Wiatraki i ekologia
Niewątpliwie nieodłącznym elementem na stałe wpisanym w krajobraz Holandii są wiatraki. Holendrzy używali ich już od wieków do osuszania terenów wcześniej zajętych przez jeziora. Wiatraki kozłowe stały się tutaj powszechne już od 1274 roku i co ciekawe do dnia dzisiejszego stanowią nie tylko ważny element turystyki Holandii, ale również odgrywają istotną rolę w ekologii i gospodarce wodnej tego kraju.
W 1414 roku w Holandii powstały pierwsze wiatraki melioracyjne. Niektóre z nich istnieją do dnia dzisiejszego, a największe przy korzystnym wietrze są w stanie przepompować aż 4500 l wody na minutę na wysokość 1,25 metra. Wyposażenie tych niezwykle użytecznych konstrukcji w wynalezione w XVII wieku wały rozrządcze i korbowe pozwoliło na wykorzystanie siły wiatru w wielu gałęziach przemysłu (np. drzewny, papierniczy i farbiarski).
Szacuje się, że obecnie w kraju tulipanów znajduje się około 1100 wiatraków. Dzisiaj przede wszystkim pełnią one rolę symbolu Niderlandów – są nieodłącznym elementem tutejszej historii, zachowania tradycji oraz mentalności Holendrów. Każdy z nich posiada własną nazwę, a jednym z najstarszych wiatraków znajdujących się na terenie kraju (dokładnie w Amsterdamie) jest De Otter, który w naszym rodzimym języku oznacza bobra. Został on zbudowany w roku 1630 jako wiatrak odnawiający, a do dnia dzisiejszego pracuje jako tartak. Ta piękna, zabytkowa konstrukcja z trudem jednak przetrwała w dobie nowoczesnego, rozwijającego się miasta.
Generalnie wyróżniamy trzy podstawowe typy holenderskich wiatraków – kozłowe, bębnowe i głowicowe. Te ostatnie posiadają jednak kilka pomniejszych odmian służących do osuszania polderów i mających szerokie zastosowanie w przemyśle. Są nimi wiatraki wieżowe, balustradowe, „na kopcu” i polderowe.