Polonia w Holandii

Historia polonii w Holandii sięga już XVII wieku, kiedy to w 1658 roku do kraju tulipanów i sera Edam przybyła grupa polskich braci i osiedliła się w Amsterdamie. Nieco później, na przełomie XIX i XX wieku do Holandii trafiła natomiast wielka fala emigracji zarobkowej – głównie ze Śląska i Wielkopolski. Powstały wówczas pierwsze skupiska polonijne w zagłębiu węglowym w Limburgii. Już w 1918 roku w Holandii było ponad 2 tysiące Polaków, a wraz z kolejnymi latami (szczególnie po zakończeniu II wojny światowej) ich liczba zaczęła systematycznie wzrastać.

Obecnie liczbę polonii holenderskiej szacuje się na ponad 45 tysięcy osób w różnym wieku. W celach zarobkowych przyjeżdżają tutaj nawet całe rodziny. Niewątpliwie Polacy mieszkający w Holandii są rozproszeni terytorialnie oraz zróżnicowani pod względem politycznym i organizacyjnym. Najliczniejszymi skupiskami ich emigracji są najczęściej duże miasta takie jak Amsterdam, Rotterdam, Haga czy Utrecht oraz regiony Limburgia i Brabancja (Breda, Tilburg, Eindhoven).

Ogromną rolę w utrzymaniu łączności pomiędzy Polakami w Holandii, jak również naszej narodowości odgrywa polskie duchowieństwo w kraju tulipanów. Najstarszą polską organizacją tego typu jest towarzystwo „Jedność”, działające w Limburgii. Zostało założone w 1910 roku między innymi z inicjatywy pracujących tam polskich górników. Nowa emigracja jest natomiast zrzeszona w Stowarzyszeniu Kulturalnym „Polonia” (założonym w 1988 roku).

Oprócz wyżej wymienionych polskich stowarzyszeń i organizacji, w Holandii z powodzeniem działają również polskie szkoły, zespoły folklorystyczne, kluby sportowe oraz teatr. Centrum kultury polonijnej w Holandii swoją siedzibę ma w Domku Polskim w Brunssum. Dodatkowo w środowiskach polsko-holenderskich aktywnie działają Polsko-Niderlandzkie Stowarzyszenie Kulturalne oraz Stowarzyszenie „Oleandry”.